"ဟုိဖက္ကမ္းက မီးထိန္ထိန္
ဒီဖက္ကမ္းက မီးထိန္ထိန္
ဆီမီးထိန္ထိန္ လင္းပါတဲ႔
မႏွင္းတုိ႔အိမ္"
ငယ္ငယ္က ႐ြတ္ဆုိသင္ခဲ႔ရတာေလး သတိရမိေနတာပါ။
ဘာလုိ႔လဲ မသိဘူး၊ အခုလုိ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ရယ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ေန႔ရယ္ေတြဆုိ စိတ္ထဲ တ႐ႈိက္မက္မက္ လြမ္းသလုိလုိ၊ တခုခုကုိ ျပင္းျပင္းျပျပ တမ္းတမိသလုိလုိ၊ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးၾကီးရယ္။
မိဘေတြဆီ အိမ္ဖုန္းကုိေခၚေတာ႔ ဘယ္သူမွမကုိင္ဘူး။ သူတုိ႔ဆီ ညေန၄နာရီေလာက္ ရွိျပီ။ ဒါနဲ႔ ေမေမ႔ ဆဲလ္ဖုန္းဆီေခၚေတာ႔ နယူးဂ်ာဆီနားက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကုိ သြားျပီး အိမ္အျပန္လမ္းမွာတဲ႔၊ ေဖေဖက ကားေမာင္းေနတယ္။ စပီကာ ဖြင္႔ျပီး ေဖေဖေရာ၊ ေမေမနဲ႔ပါ ခဏစကားေျပာျဖစ္လုိက္တယ္။
ေနာက္ႏွစ္နာရီၾကာေလာက္မွ အိမ္ျပန္ေရာက္မွာမုိ႔ အိမ္ေရာက္ရင္ ေမေမက ဖုန္းျပန္ေခၚမယ္ ေျပာတယ္။
အဲဒီေစာင္႔ေနတဲ႔အခ်ိန္အတြင္း ေဖ႔စ္ဘြတ္ဝင္၊ ဆီမီးခြက္ ဓါတ္ပုံေလး ကုိယ္႔ေဝါလ္ေပၚ တင္ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဆုေတာင္း၊ သတင္းေတြ ဖတ္နဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းလုိက္တယ္။
ေမေမ ဖုန္းျပန္ေခၚေတာ႔ ဖုန္းေပၚ ခဏစကားေျပာျပီး skype ေပၚတက္ web cam နဲ႔ သားအမိ၊ သားအဖေတြ စကားေျပာ၊ အဲဒီကေနပဲ မိဘႏွစ္ပါးကုိ ကန္ေတာ႔လုိက္ေတာ႔တယ္။
မိဘေတြရဲ႕ ၾကည္သာခ်ိဳေအးေသာ ေမတၱာသံ၊ ေႏြးေထြးေသာ ဆုေတာင္းသံဟာ ရင္ထဲ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္မိတယ္။ မိဘေတြကုိ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် လက္ဆယ္ျဖာမုိး မကန္ေတာ႔ရတာ အေတာ္ၾကာပါျပီ။ ကုိယ္႔ေမြးေန႔ေတြ၊ သၾကၤန္ႏွစ္သစ္ကူး အခါသမယေတြ၊ အခုလုိ အခါႀကီးရက္ႀကီးေတြဆို ဖုန္းေပၚက၊ အင္တာနက္ေပၚကေန စိတ္ထဲရည္မွန္း ကန္ေတာ႔ျဖစ္ေနခဲ႔တာပါပဲ။
အခုေက်ာင္းတဖက္၊ အလုပ္တဖက္ျဖစ္ေနေတာ႔ မၾကာခင္ေရာက္ေတာ႔မယ္႔ Thanksgiving Day လဲ ဆုံျဖစ္မယ္ မထင္၊ ဒီခရစ္စမတ္မွာ ေတြ႔ဖုိ႔လဲ မေသခ်ာ၊ 2012 ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဆုံၾကဖုိ႔လဲ ေဝဝါးဝါး။
ဘဝရဲ႕ ေ႐ြးခ်ယ္မႈ႔ေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြက မိဘေတြနဲ႔ ရွင္ခဲြကဲြ ေဝးေနရေတာ႔တာ။
ျမန္မာျပည္က ေမေမ႔ဘက္က က်မရဲ႕အဖြားနဲ႔လဲ မေတြ႔ရတာ ၁၀ႏွစ္နီးပါး၊ ၂၀၀၂က အဖုိးဆုံးလုိ႔ အလည္ ၃လတာ ခဏ ျပန္ျပီးထဲက ေဝးေနၾကရတာေပါ႔။ အဲဒီတုန္းက ျပန္ခဲ႔တဲ႔အခ်ိန္ဟာ အခုလုိ အခ်ိန္မွာပါပဲ။
၁၉၉၅ထဲက ေဝးကြာေနခဲ႔ရတဲ႔ ျမန္မာျပည္ကုိ အခုလုိ အခါႀကီးရက္ႀကီးေတြ၊ သၾကၤန္ အခ်ိန္အခါေတြဆုိ တမ္းတမိတာ အမွန္ပဲ။
ေဝးခဲ႔ရတဲ႔ ဒီအခ်ိန္ေတြမွာ အရင္းထဲက ေမေမ႔ဖက္က ေမေမ႔ရဲ႕ အေဖ၊ က်မရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာ အဖုိး၊ ေမေမ႔ရဲ႕ေမာင္အလတ္ က်မရဲ႕ဦးေလး၊ ေမေမ႔ရဲ႕ ၾကီးေတာ္၊ ေဖေဖ႔ရဲ႕အေမ က်မရဲ႕အဖြား၊ အမ်ိဳးထဲက ေနာက္ထပ္ ၾကီးေတာ္အဖြားတေယာက္၊ ဘၾကီးတေယာက္တုိ႔နဲ႔ အရင္းႏွီးဆုံး သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ အေမတုိ႔ ဆုံးပါးသြားခဲ႔ၾကပါျပီ။
သူတုိ႔ေတြနဲ႔ ဘယ္လုိမွ ျပန္မဆုံႏုိင္ေတာ႔ပါဘူး။ ေတြးမိရင္ ဝမ္းနဲမိတာ အမွန္ပဲ။
ဘဝရပ္တည္မႈ႔ ပုိျပီးခုိင္မာေအာင္ အခုေက်ာင္းကတဖက္၊ အလုပ္ကတဖက္ ျဖစ္လာရျပန္ေတာ႔ ဒါဟာ အေၾကာင္းျပခ်က္တခု ျဖစ္လာရျပီး ဘယ္ေလာက္ထပ္ၾကာေအာင္ ခဲြေနရအုံးမယ္ ဆုိတာ မသိရပဲ ခ်စ္ေသာသူမ်ားရဲ႕ ေႏြးေထြးေသာ ရင္ခြင္ေတြ၊ ေအးခ်မ္းေသာ ေမတၱာေတြနဲ႔ ေဝးေနရေတာ႔တာပါ။
ဘာရယ္မဟုတ္၊ ဒီပုိစ္႔ေလး သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔အမွီ အျမန္ေကာက္ခါငင္ကာ ေရးလုိက္တာပါ။
အခု အလုပ္ကုိ တနလၤာေန႔ကေန ေသာၾကာေန႔အထိ ပုံမွာန္ အလုပ္ခ်ိန္အျပင္ တပါတ္ကုိ ၂ရက္ ညေနပုိင္း အလုပ္အျပီးမွာ ေက်ာင္းသူျပန္ျဖစ္ေနရျပန္ျပီမုိ႔ အခ်ိန္ဟာ ရွားသထက္ရွား အလုပ္႐ႈပ္၊ စာေလ႔လာက်က္မွတ္ေနရလုိ႔ ဘေလာဂ္႔နဲ႔ ေခတၱေဝးေနအုံးမွာပါ။
ေပၚလုိက္ေပ်ာက္လုိက္ ျဖစ္ေနမွာမုိ႔ စာဖတ္သူေတြ ကုိယ္႔ကုိ ေမ႔သြားမွာေတာ႔ မလုိလားမိပါဘူး။ ေမတၱာငတ္ေနသူမုိ႔ပါေလ။
ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းေသာ သီတင္းကြၽတ္အခ်ိန္အခါ ျဖစ္ပါေစရွင္။
ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာ
စုိးျမနႏၵာသက္လြင္
ေအာက္တုိဘာ ၁၂ ၂၀၁၁
သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔
သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ ၂၀၀၈
သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ ၂၀၀၉
သီတင္းကၽြတ္ ညေလးတည
One response to “" လြမ္းတဲ႔ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ " (The Full Moon Day of Thadingyut)”
မဂၤလာသီတင္းကၽြတ္ပါ နႏၵာ..
Post a Comment